3. แนวความคิดเกี่ยวกับวิธีการจัดการสมัยใหม่
- การจัดการแบบตัดสินใจ (Decisional Approach)
- การจัดการตามสถานการณ์ (Situational Approach)
- การจัดการในเชิงระบบ (System Approach)
- การจัดการในเชิงปริมาณ (The Qualitative Approach)


หลังจากที่ทฤษฎีการจัดการ ตามแบบมนุษยสัมพันธ์ได้ปรากฏชัดเจนจากความก้าวหน้าในศาสตร์แขนงสำคัญคือพฤติกรรมศาสตร์ที่เป็นเครื่องมือเข้ามาช่วยศึกษาและการวางหลักการ และการวิเคราะห์พฤติกรรมขององค์การแล้ว การค้นคว้าศึกษาเพื่อหาทฤษฎีใหม่ ๆ ก็ดำเนินต่อเนื่องเรื่อยมาเป็นอันดับ
จนถึงปัจจุบันการทฤษฎีใหม่ก็ยังคงเป็นความพยายามอยู่ และแม้จะยังไม่สามารถมีทฤษฎีใหม่ที่ชัดแจ้งแตกต่างจากเดิมออกมาก็ตาม การศึกษาค้นคว้าวิธีการจัดการตามแนวใหม่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นมาหลายวิธีด้วยกัน เพียงแต่สิ่งที่เป็นวิธีการที่คิดค้นใหม่นั้น ในที่สุดก็คงเป็นเพียงวิธีการอย่างหนึ่งที่ยังไม่อาจถือเป็นทฤษฎีใหม่ กล่าวคือ บางกรณีก็เป็นเพียงเทคนิค (Techniques) ซึ่งเป็นวิธีการดำเนินการต่าง ๆ ในการปฏิบัติงานหรือเป็นเครื่องมือช่วยที่จะให้สามารถทำงานบางอย่างหรือแก้ไขปัญหาบางอย่างให้เสร็จสิ้นลงไปได้ เช่น เทคนิคการตัดสินใจด้วยเชิงปริมาณที่ต้องอาศัยเทคนิคทางคณิตศาสตร์เป็นอันมาก เป็นต้น
การคิดค้นที่เพิ่มเติมสิ่งใหม่จนถึงปัจจุบันยังคงมีขึ้นมาเรื่อย ๆ ที่ล่าสุดก็คือ การหาวิธีการใหม่ที่ช่วยให้สามารถขมวดปัญหาทุกอย่างเข้าสู่สภาพที่เป็นจริงในทางปฏิบัติ เพื่อให้การจัดการงานทุกกรณีมีประสิทธิภาพทุกครั้งและเหมาะสมกับสถานการณ์เสมอ เนื่องจากในโลกธุรกิจมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วและตลอดเวลา ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีการสื่อสารสมัยใหม่ ในยุคปัจจุบันองค์การธุรกิจสมัยใหม่ต่าง ๆ ล้วนพยายามปรับตัวเพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงนี้ด้วย

3.1 การจัดการแบบการตัดสินใจ (Decisional Approach)
ในขณะที่วิชาพฤติกรรมศาสตร์กำลังเจริญขึ้น เพื่อสำหรับการศึกษาเรื่องราวทางมนุษยสัมพันธ์นั่นเอง ศาสตร์วิชาการที่ค่อนข้างจะเป็นศาสตร์เอกเทศอันใหม่ก็ได้พัฒนาขึ้นมา เพื่อใช้ศึกษาวิชาการบริหาร เริ่มหันมาสนใจศึกษาในเชิงของการพิจารณาการตัดสินใจต่าง ๆ แทน คือได้เปลี่ยนมาเป็นวิธีแบบการศึกษาการตัดสินใจที่มีการอาศัยวิธีเชิงปริมาณทางคณิตศาสตร์เข้าช่วย
ในการพิจารณาองค์การและการจัดการนั้น กระบวนการตัดสินใจนับเป็นสิ่งสำคัญของผู้บริหาร ที่เฮอร์เบิร์ท เอ ไซมอน (Herbert A. Simon) ได้ระบุไว้ว่า “การตัดสินใจ” กับ “การจัดการ” เป็นคำที่ใช้แทนกันได้ ที่กล่าวเช่นนี้หมายความว่า การจัดการคือการตัดสินใจนั่นเอง ดังนั้นผู้บริหารทั้งหลายจึงไม่สามารถจะหลีกหนีจากเรื่องของการตัดสินใจได้ เชสเตอร์ ไอ บาร์นาร์ด (Chester I. Barnard) ได้เขียนไว้ในหนังสือ “The Functions of the Executive” จากหลักการเรื่องนี้ ไซมอนได้จำแนกขั้นตอนในการตัดสินใจออกเป็น 3 ขั้นตอน ดังนี้


1) ขั้นตอนแรก เป็นการพยายามกลั่นกรองเรื่องราวต่าง ๆ (Intelligence activity) รวบรวมข้อมูล สภาพแวดล้อม ฯลฯ ที่จำเป็นจะต้องพิจารณาในการตัดสินใจ
2) ขั้นของการคิดค้นและพัฒนา (Design activity) คือการวิเคราะห์หนทางต่าง ๆ ที่จะสามารถดำเนินการได้เกี่ยวกับปัญหานั้น ๆ วางแผนกลยุทธ์ต่าง ๆ เพื่อแก้ไขปัญหาที่กำลังพิจารณาอยู่
3) ขั้นของการตัดสินใจเลือกทางเลือก (Choice activity) ที่ได้พิจารณาในขั้นที่ 2 ว่าทางเลือกใดเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด พอใจที่สุด หรือให้ผลตอบแทนมากที่สุด

วิธีการตามแบบของการเน้นเรื่องการตัดสินใจ เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีอื่นแล้ว จะเห็นข้อแตกต่างที่สำคัญ คือ การศึกษาตามแบบนี้ได้มีการใช้เครื่องมือสมัยใหม่ คือ “การวิเคราะห์เชิงปริมาณ” เป็นอันมาก ประโยชน์หรือข้อดีของการใช้เครื่องมือดังกล่าวก็คือ ช่วยให้มีเครื่องมือสำหรับการใช้วิธีการเชิงปริมาณการช่วยตัดสินใจนั้น ทำให้มีการมองข้ามเรื่องราวที่เป็นปัจจัยที่ไม่สามารถวัดการตัดสินใจของผู้บริหารไม่แพ้กันทีเดียว การพิจารณาเพื่อทำการตัดสินใจนั้น การรวมข้อมูลต่าง ๆ เข้ามาประกอบการตัดสินใจ จะทำได้ก็เฉพาะแต่ข้อมูลส่วนที่สามารถแสดงออกในรูปของปริมาณทางคณิตศาสตร์ที่สามารถจัดเป็นแบบแผนเท่านั้น ข้อจำกัดเช่นนี้ย่อมทำให้เกิดการมองข้ามสาระส่วนสำคัญในเชิงวิธีที่มีประโยชน์สำหรับการตัดสินใจ หรือสามารถใช้สำหรับการรวมวิธีศึกษาอื่น ๆ เข้าด้วยกันได้
วิธีการตัดสินใจ เป็นกลไกที่เน้นถึงจุดที่ผูกพัน จะต้องทำการตัดสินใจ ที่มีการกระทำได้หลายทางด้วยกัน โดยเฉพาะสำหรับกรณีที่การตัดสินใจทำการต่าง ๆ เหล่านั้น บางอย่างเป็นสิ่งที่ไม่อาจทำได้ด้วย วิธีการปฏิบัติการจัดการแบบธรรมดา โดยปราศจากเครื่องมือช่วยต่าง ๆ
การจัดการแบบการตัดสินใจ มีข้อเสียทำนองเดียวกันกับวิธีการศึกษาอื่น ๆ คือ ไม่สามารถมีการกำหนดเวลาของจุดเริ่มต้นที่คงที่แน่นอนได้ และทำนองเดียวกันไม่สามารถแบ่งส่วนให้กะทัดรัด และแจ้งชัดดีกว่าวิธีอื่นมากนัก

ประเภทของการตัดสินใจของผู้บริหาร
1. การตัดสินใจในด้านองค์การและส่วนตัว
2. การตัดสินใจในงานหลักและงานประจำ
3. การตัดสินใจที่ได้กำหนดไว้ล่วงหน้าและมิได้กำหนดไว้ล่วงหน้า